امروز

طب شفا

اخلاق اجتماعی و حسد

 متفکران علم اخلاق بر این باورند که تحقق اخلاق اجتماعی در پرتو تنظیم این دو رابطه است؛ یعنی اول ارتباط درون‌فردی و سپس ارتباط میان‌فردی را باید سامان داد. یکی از رذایل اخلاقی که هر دو نوع ارتباط را خراب می‌کند، حسد است. رابطه‌ای که انسان با خودش برقرار می‌کند، بنیان روابط او با دیگران است. به بیان دیگر، کسی که با خودش رابطه‌ای درست برقرار نکند، ارتباطش با دیگران دچار مشکل خواهد بود. افرادی که به خود اهانت و کرامت انسانی‌شان را خدشه‌دار می‌کنند، وقتی به بقیه می‌رسند، کرامت و ارزشی برای آنها نیز قائل نیستند. حسود کسی است که از سود و خیر و لذتی که به دیگران می‌رسد، غمگین می‌شود. کسی که رذیلت حسد را در وجودش می‌پروراند، در میدان روزگار مدام مسابقه‌های کاذب می‌آفریند و البته در بیشتر مواقع شکست می‌خورد. هنر بزرگی است که انسان میدان واقعی مسابقه را از میادین فرضی و کاذب بازشناسد تا در غبطه زندگی غوطه نخورد. مراتب شدید حسد چنان است که آدمی نه‌تنها از سود رسیدن به دیگران غمگین می‌شود، بلکه از ضرر رسیدن به آنها حتی خشنود می‌شود. بدتر از این هم حالتی است که انسان «فقط» با ضرر دیدن دیگران خشنود شود و جز از این طریق راهی برای رضایت و شادی ندارد. به تعبیری، رذیلت حسد گاهی تا آنجا می‌رود که حسود همواره غمگین است مگر آنکه به او خبر دهند رقیبی ضرر دیده است. حسادت، احساس کهتری نفس به انسان می‌دهد و ارتباط با دیگران را نیز مخدوش می‌کند. تنها ماندن در دوران میانسالی و بعد از آن و ناپایداری روابط انسانی از عوارض حسد است. حسد اگر مهار نشود، چنان قدرتمند می‌شود که قدیمی‌ترین دوستی‌ها و خویشاوندی‌ها را تخریب می‌کند. به حضور اجتماعی حسد نیز امروزه در جامعه‌شناسی و روان‌شناسی اجتماعی توجه فراوان می‌شود. حرفه‌ها یا موقعیت‌های اجتماعی متعالی ممکن است ناخودآگاه یا خودآگاه در معرض حسد قرار گیرند و تنشی عمومی بیافرینند. در سالیان حسد در مطالعات تجربی نیز لحاظ شده است. چند پژوهش نشان می‌دهد که افراد حسود بیشتر به مشکلات زوال عقل و فراموشی دچار می‌شوند. بدیهی است که نتیجه این پژوهش‌ها نشان نمی‌دهد که هر کس مثلا آلزایمر گرفت حسود بوده است اما حسادت می‌تواند یکی از زمینه‌های آلزایمر باشد. درنگ کنیم؛حسد عمرمان را تباه می‌کند.

تاریخ نشر: ۱۷ تیر ۱۳۹۴

طب شفا

طب شفا

طب شفا

طب شفا

طب شفا

طب شفا